یه مشتری، اسم عکاس پیشنهادی رو از یه آشنا شنیده. قبل از هر پیامی، تقریباً همیشه یه کار رو انجام میده: اسمشو سرچ میکنه تا مطمئن بشه واقعی، فعال و همون سبکیه که دنبالشه. اگه هیچی پیدا نکنه، باید دوباره از پیج اینستاگرام یا حافظهش سراغتو بگیره - یه قدم اضافه که خیلی وقتها باعث میشه فراموش کنه.
وقتی کسی دنبال عکاسه، معمولاً یه سبک خاص تو ذهنشه - یه حس، یه نوع نورپردازی، یه جور قاببندی. تصمیمش رو با دیدن نمونهکارهات میگیره، نه با خوندن اینکه چند سال سابقه داری. یعنی سایتت باید سبک کارتو منتقل کنه، نه فقط بگه چیکار کردی.
چی باید توی سایتت باشه؟
عکس پروفایل
تنها عنصر تصویری واقعی صفحهست، پس بهترین و باکیفیتترین عکس ممکن ازت رو انتخاب کن.
بیوگرافی کوتاه
چند سال کار میکنی و روی چه سبکی (عروسی، پرتره، تبلیغاتی) تمرکز داری.
زمینههای تخصصی
عروسی، پرتره، تبلیغاتی، ورزشی، صنعتی - هرکدوم که واقعاً کار میکنی.
سوابق کاری - با یه محدودیت مهم
این بخش یه گالری تصویر نیست؛ یه لیست متنیه (عنوان + توضیح کوتاه برای هر مورد)، بدون آپلود عکس. یعنی همونجایی که عکس نیست، توضیح باید کار بیشتری بکنه:
- بهجای «عکاسی عروسی» بنویس «عکاسی عروسی با نور طبیعی و لحظات مستند، نه ژستهای تکراری».
- تعداد و مقیاس رو دقیق بگو: «بیش از ۵۰ مراسم عروسی» خیلی قابللمستر از یه جملهی کلیه.
- هر مورد رو به یه سبک یا نوع پروژه اختصاص بده: عروسی، پرتره، تبلیغاتی - جدا جدا، نه توی یه پاراگراف.
گالری واقعی عکسهات همونجاییه که همیشه بوده - پیج اینستاگرامت. سایتت فقط باید مخاطب رو تا اونجا هدایت کنه.
راه ارتباطی
شماره تماس و آیدی اینستاگرام/تلگرامت رو واضح بذار.
«۵ ساله عکاسی عروسی و پرتره کار میکنم. برام مهمه هر عکس، یه لحظهی واقعی رو ثبت کنه، نه یه ژست تکراری.»
چطور در چند دقیقه بسازیمش؟
با مورچینو، قالب مخصوص عکاسان رو انتخاب میکنی، بیوگرافی و سوابقتو با همین رویکرد متنی وارد میکنی، و یه لینک حرفهای میگیری که کنار پیج اینستاگرامت قابل استفادهست.